Zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu

Aby dostosować polskie przepisy do unijnych w kwestii dokumentacji przerw w pracy kierowcy w dniu 31.08.2011 weszła w życie nowelizacja ustaw o czasie pracy kierowców oraz o transporcie drogowym. Zmianie uległo zwłaszcza tzw. zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu. Jego zakres został znacznie rozszerzony dzięki czemu ewidencja czasu pracy kierowcy stała się dużo bardziej precyzyjna. Poniżej opisana jest różnica pomiędzy poprzednim zaświadczeniem a jego współczesnym odpowiednikiem. Różnica polega głównie na ilości wyszczególnionych przypadków, które kierowca powinien podać w zaświadczeniu.

Poprzednia wersja zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu

Zaświadczenie w wersji z przed nowelizacji umożliwiało dokumentowanie przerw w pracy spowodowanych tylko trzema czynnikami. Czynniki te to:

  1. prowadzenie innego pojazdu o charakterze specjalistycznym przez kierowcę,
  2. choroba kierowcy,
  3. urlop.

Jest to bardzo ograniczona liczba powodów, które można było podać. Kierowca ma obowiązek przedstawić organowi kontrolującemu ewidencję czasu pracy za okres ostatnich 28 dni. Oczywiście okresy, w których kierowca nie prowadził pojazdu nie będą uwzględnione w takiej ewidencji (zarówno na wydrukach i karcie kierowcy jak i tarczach tachografu). W sytuacji gdy w ciągu ostatnich 28 dni kierowca nie pracował i ten okres nie jest udokumentowany ma on obowiązek posiadać zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu.

Zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu – wersja aktualna

W obecnej wersji zaświadczenia kierowca ma dużo większy wybór przyczyn, z powodu których nie prowadził pojazdu i które może podać w zaświadczeniu. Do przyczyn możliwych do wyboru zalicza się obecnie:

  • pozostawanie przez kierowcę w stanie gotowości (dyżur),
  • przebywanie na urlopie wypoczynkowym,
  • dzień wolny od pracy,
  • zwolnienie lekarskie z powodu choroby kierowcy,
  • wykonywanie przez kierowcę innej pracy niż prowadzenie pojazdu,
  • kierowca prowadził pojazd specjalistyczny, który nie jest objęty rozporządzeniem (WE) nr 561/2006 lub Umową AETR